شما در روزه، كمي از گرايش به دنيا منصرف ميشويد و در نتيجه يك غناي مختصري نسبت به دنيا در شما پديدار ميشود و لذا به يك اعتبار صفتي از صفات عُلياي خداوند يعني صفت «غني» در قلب شما تجلّي ميكند و نيازتان به دنيا كم ميشود و با خدا مأنوس ميگرديد. يعني اگر روزهدار همت خود را بلند كند و در طلب حق باشد، نور حق در اسم غنا در قلبش ميتابد و اين يك نحوه قرب به حق است.
محبّت و مودّت به پاکترين انسانها که مأمور هدايت بشريت نيز هستند، اوج به ثمررساندن زندگي است. زيرا اولاً؛ در اين مسير محبّت است که اشارت ميکند و جلو ميبرد. ثانياً؛ سمت و سوي آن محبّت به سوي انسانهاي معصومي است که تعين کمال انسانياند. و در اين بستر عشق حقيقتاً به ثمر ميرسد و دوستداشتن سرکوب نميگردد.
موضوع مودّت به اهلالبيتh بهواقع جوابگويي به عشقي است که هرکس ميخواهد به آن برسد و تسليم آن شود و در راه آن خود را ببازد تا با پاکي هرچه زلالتر، شايستهي نزديکي به محبوب گردد و در آتش عشق به محبوب از هر خودبيني و خودخواهي رهايي يابد و شايستهي قرب الهي گردد. حضرت باقرu تمام اين مسير را با تمام ابعاد آن چنين بيان فرمودهاند: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ لَا يَكُونَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَتَّى يَنْظُرَ إِلَى اللَّهِ وَ يَنْظُرَ اللَّهُ إِلَيْهِ فَلْيَتَوَالَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ يَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوِّهِمْ وَ يَأْتَمَّ بِالْإِمَامِ مِنْهُمْ فَإِنَّهُ إِذَا كَانَ كَذَلِكَ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ نَظَرَ إِلَى اللَّه»[1]هركس مايل است بين او و خدا حجابى نباشد تا خدا را ببيند و خداوند نيز او را مشاهده كند بايد آل محمّد را دوست بدارد و از دشمنانشان بيزار باشد و پيرو امامي از اين خانواده گردد. اگر چنين بود خدا را مىبيند و خدا نيز او را مىبيند.
وقتي متوجه شديم محبوبي جز خداوند براي انسان قابل تصور نيست و قلب بايد با آن اُنس بگيرد و نه عقل، ميفهميم چرا براي رسيدن به محبوب حقيقيمان بايد از مسير محبّت اهلالبيتh اين راه را طي کنيم.
این کتاب سعي دارد پس از طرح درست موضوع و شناخت صحيح مقام اهلالبيتh راه اُنس قلبي و مودّت و محبّت به آن ذوات مقدس را هموار کند. آنچه خوانندگان عزيز بايد عنايت فرمايند دقّت در مقدماتي است که ابتدا بايد درست درک شود تا إنشاءالله از محبّت عاطفي به محبتي حِکمي و قلبي دست يابند و از اين طريق بهترين عالَم را که عالَم محبت و اطاعت از امامان معصومh است سرمايهي جان خود کنند. و در واقع چنين محبّتي است که ميتواند سرمايهي حقيقي جان انسان باشد. و در راستاي آن محبّت است که اطاعت از خدا و رسول اوf و ائمهي هديh شيرينترين عمل براي انسان ميگردد.[2]
سخنران محترم، ما را متوجه ميکند که «سختدوستداشتن» و عشق حقيقي را به تعالي رساندن، فقط از مسير محبّت به اهلالبيتh ممکن است و سعي دارد رواياتي که راههاي ورود به چنين محبّتي را نشان ميدهد تبيين کند ،تا انسانها به بهانهي جوابدادن به عاطفه به سمت هر خاشاکي دست دراز نکنند.
گروه فرهنگي الميزان
[1]- بحارالأنوار، ج23، ص 81
[2]- مقام معظم رهبري«حفظهاللهتعالي» ميفرمودند: «علاوه بر ولايت و اطاعت، مودّت لازم است. مودّت پشتوانه است، اگر اين مودّت نباشد همان بلايي بر سر امت اسلامي خواهد آمد که در دورانهاي اول بر سر عدهاي آمد، مودّت را کنار گذاشتند، بهتدريج ولايت و اطاعت هم کنار گذاشته شد، مودّت خيلي مهم است. (22/9/1388)
کتب منتشر شده:
